تصور کنید یک خانواده‌ی ایرانی در یکی از گروه‌های تلگرامی با آگهی‌ای روبه‌رو می‌شود که کل ماجرا را در یک جمله خلاصه کرده است: «ملک چهارصد هزار دلاری، پاسپورت ترکیه». ساده به نظر می‌رسد. اما شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری نه خرید یک کالاست و نه مسیری خودکار؛ پشتش یک ماده‌ی استثنایی در قانون، یک آیین‌نامه با چند بار اصلاح و تصمیمی قرار دارد که امضای آخرش با رئیس‌جمهور است.

پرسش‌های واقعی چنین خانواده‌ای معمولاً این‌هاست. چه مبلغی و در چه قالبی؟ چه مدت باید دست‌نخورده بماند؟ همسر و فرزندان در همان پرونده‌اند یا جدا؟ اگر مقررات عوض شد چه می‌شود؟ این مقاله به همین‌ها جواب می‌دهد و هرجا مرجع رسمی عدد یا مهلتی نداده، همان را صریح می‌گوید و حدس نمی‌زند.

متن بر پایه‌ی سه سند رسمی نوشته شده است: متن تلفیقی قانون شهروندی ترکیه (Türk Vatandaşlığı Kanunu، شماره‌ی ۵۹۰۱)، آیین‌نامه‌ی اجرایی همین قانون (شماره‌ی بایگانی ۲۰۱۰/۱۳۹، ماده‌ی ۲۰) و راهنمای سرمایه‌گذاری Invest in Türkiye. ارقام از متن بررسی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۲۶ گرفته شده و ممکن است تغییر کند؛ پیش از هر پرداخت، نسخه‌ی جاری را از مرجع رسمی تأیید کنید.

یادآوری درباره ارقام و مقررات: مبالغ، نرخ‌ها، مهلت‌ها و شرایط ذکرشده در این مقاله بر پایه منابع رسمی تا تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۲۶ گردآوری شده و ممکن است تغییر کند. پیش از هر اقدام، نسخه جاری را از مرجع رسمی (فهرست «منابع رسمی» انتهای همین مقاله) تأیید کنید؛ این مقاله مشاوره حقوقی نیست.

شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری در یک نگاه چیست؟

شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری یک استثنا در قانون شهروندی است، نه حقی که با پرداخت پول خودکار پیدا شود. رئیس‌جمهور با تصمیم خودش آن را اعطا می‌کند، به شرط اینکه از نظر امنیت ملی و نظم عمومی مانعی وجود نداشته باشد. سرمایه‌گذاری هم باید یکی از قالب‌هایی باشد که آیین‌نامه‌ی اجرایی فهرست کرده است.

مبنای حقوقی، ماده‌ی ۱۲ قانون ۵۹۰۱ است؛ همان جایی که اصطلاح Cumhurbaşkanı kararı، یعنی تصمیم رئیس‌جمهور، می‌آید. فهرست قالب‌ها و حداقل‌ها در ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه است. خلاصه‌اش این است:

  • ملک: حداقل ۴۰۰٬۰۰۰ دلار (یا معادل ارزی/لیری) با شرط عدم فروش به مدت ۳ سال؛
  • سرمایه‌ی ثابت: حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار؛
  • اشتغال: ایجاد حداقل ۵۰ نفر اشتغال؛
  • قالب‌های مالی (سپرده‌ی بانکی، اوراق بدهی دولتی، واحد صندوق، نظام بازنشستگی خصوصی): هر کدام حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار و نگهداری حداقل ۳ سال.

پس تصویر کلی این است: یک قانون اصلی، یک آیین‌نامه با فهرست قالب‌ها، و چند نهاد دولتی که هر کدام یک قالب را تأیید می‌کنند. مسیر ملک پرطرفدارترین است، ولی تنها مسیر نیست. اگر دارایی شما نقدینگی است نه ملک، سپرده یا اوراق دولتی هم در همین فهرست آمده.

ارقام بالا از ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه‌ی اجرای قانون شهروندی (متن تلفیقی، بررسی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۲۶) گرفته شده‌اند. این ارقام ممکن است تغییر کنند؛ پیش از اقدام، نسخه‌ی جاری را در mevzuat.gov.tr ببینید.

کدام انواع سرمایه‌گذاری را آیین‌نامه برای شهروندی می‌پذیرد؟

آیین‌نامه علاوه بر ملک، سه دسته‌ی دیگر را نام می‌برد: سرمایه‌ی ثابت، اشتغال و ابزارهای مالی. هر قالب نهاد تأییدکننده‌ی مخصوص خودش را دارد و این نهادها یکی نیستند. برای همین پیش از هر پرداخت باید معلوم باشد کدام وزارتخانه یا سازمان باید سرمایه‌گذاری را تأیید کند.

در گزینه‌ی سرمایه‌ی ثابت (sabit sermaye) حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا یا معادل ارز دیگر لازم است و وزارت صنعت و فناوری آن را تأیید می‌کند. گزینه‌ی اشتغال ایجاد حداقل ۵۰ نفر اشتغال است که وزارت کار و تأمین اجتماعی تأیید می‌کند. نکته‌ی ظریف اینجاست که نص آیین‌نامه برای این گزینه مبلغ دلاری ننوشته؛ هر رقمی که برای «سرمایه‌ی لازم برای ۵۰ نفر» شنیدید، از آیین‌نامه نیامده است.

قالب‌های مالی هر کدام حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار یا معادل ارزی و نگهداری حداقل ۳ سال می‌خواهند:

  • سپرده‌ی بانکی نزد بانک‌های فعال در ترکیه، با تأیید BDDK؛
  • خرید ابزارهای بدهی دولتی، با تأیید وزارت خزانه‌داری و دارایی؛
  • واحد صندوق سرمایه‌گذاری املاک یا صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر (girişim sermayesi)، با تأیید SPK؛
  • مشارکت در سیستم بازنشستگی خصوصی، با تأیید SEDDK. این گزینه با تصمیم ۵۵۵۴ مورخ ۱۳ مه ۲۰۲۲ به آیین‌نامه افزوده شد.

درباره‌ی نحوه‌ی تبدیل ارز، آیین‌نامه می‌گوید مبالغ ارزی بر اساس نرخ فروش اسکناس (efektif satış kuru) بانک مرکزی ترکیه و/یا نرخ تقاطعی در تاریخ تأیید محاسبه می‌شود. برای سپرده، اوراق و بازنشستگی، ارز پیش از انجام معامله در یک بانک فعال در ترکیه به بانک مرکزی فروخته می‌شود و لیر حاصل تا ۳ سال به‌صورت سپرده، اوراق دولتی یا در سیستم بازنشستگی می‌ماند. یعنی در این سه قالب، دارایی‌تان سه سال لیری است و نوسان ارزش لیر را باید خودتان در محاسبه بگذارید. ضوابط اجرایی این بخش را بانک مرکزی تعیین می‌کند.

این مقاله ساختار و ریسک را توضیح می‌دهد، نه اینکه بگوید کدام قالب را بخرید.

حداقل ارزش و نوع ملک برای شهروندی ترکیه با خرید ملک چقدر است؟

در گزینه‌ی ملک، آیین‌نامه هم حداقل ارزش را تعیین کرده و هم نوع ملک را محدود. تأییدکننده‌ی این گزینه وزارت محیط‌زیست، شهرسازی و تغییر اقلیم است. پس صرفاً «ملکی با قیمت کافی» کافی نیست و نوع سند هم اهمیت دارد.

طبق ماده‌ی ۲۰(۲)(b) آیین‌نامه، شرط این است: ملکی با ارزش حداقل ۴۰۰٬۰۰۰ دلار یا معادل ارزی/لیری که کات مالکیتی یا کات ارتفاقی (kat mülkiyeti / kat irtifakı) دارد، یا زمینِ دارای ساختمان است، و شرط «عدم فروش» برای ۳ سال در سند درج شده است. نص آیین‌نامه حالت دیگری هم دارد: ملک دارای کات مالکیتی/ارتفاقی که حداقل ۴۰۰٬۰۰۰ دلار آن نقداً پرداخت شده و قرارداد وعده‌ی فروش با شرط عدم واگذاری به شخص ثالث در سند ثبت شده است.

دو تاریخ را حفظ کنید، چون آگهی‌های قدیمی هنوز بر پایه‌ی متن‌های منسوخ حرف می‌زنند:

  • ۱۳ مه ۲۰۲۲: آستانه از ۲۵۰٬۰۰۰ به ۴۰۰٬۰۰۰ دلار رسید (تصمیم ریاست‌جمهوری ۵۵۵۴، Resmî Gazete شماره‌ی ۳۱۸۳۴).
  • ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳: با تصمیم ۷۹۳۸ (Resmî Gazete شماره‌ی ۳۲۳۹۷)، عبارت کلی «taşınmaz» جای خودش را به «ملک دارای کات مالکیتی/ارتفاقی یا زمین دارای ساختمان» داد.

صفحه‌ی Acquiring Property and Citizenship در سایت invest.gov.tr همین ۴۰۰٬۰۰۰ دلار و تعهد ۳ ساله‌ی عدم فروش را تأیید می‌کند و می‌گوید پس از تکمیل امور ثبت املاک، متقاضی با «گواهی احراز شرایط» (certificate of eligibility) صادرشده برای مالک مراجعه می‌کند. اما بیان آن صفحه ساده‌تر از متن اصلاح‌شده‌ی آیین‌نامه است و نوع ملک را مشخص نمی‌کند. در تعارض، نص آیین‌نامه مبناست.

پیش از انتخاب واحد، وضعیت سند را در مقاله‌ی سند تاپو و سه فاکتور حقوقی شهروندی و استعلام‌های سه‌گانه را در راهنمای Tapu، İskan و Kadastro مرور کنید. جمع‌بندی مسیر خرید ملک و بودجه هم در مقاله‌ی شهروندی و پاسپورت از طریق خرید ملک آمده است؛ این متن زاویه‌اش حقوقی و تعهدمحور است.

شرط نگهداری سرمایه‌گذاری چیست و ۳ سال چه تعهدی می‌سازد؟

آیین‌نامه برای ملک و برای همه‌ی قالب‌های مالی دوره‌ی نگهداری تعیین کرده است. در ملک، این تعهد به شکل قید «عدم فروش» در سند ثبت می‌شود. در قالب‌های مالی، مبلغ باید در همان ابزار بماند. مدت در هر دو حالت، ۳ سال است.

چند جزئیات از ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه مهم است. امکان «انتقال بین انواع سرمایه‌گذاری» برای تکمیل مدت‌های تعیین‌شده پیش‌بینی شده؛ یعنی قانون‌گذار انتظار دارد گاهی سرمایه‌گذار قالبش را عوض کند، اما چگونگی آن را باید از نهاد تأییدکننده پرسید. اگر هم معلوم شود حجم و مبلغ سرمایه‌گذاری رعایت نشده، ضوابط تشخیص را همان نهاد تأییدکننده تعیین می‌کند. در بخش سپرده و اوراق و بازنشستگی هم، همان‌طور که دیدید، لیر حاصل از فروش ارز سه سال نگهداری می‌شود.

کمیسیونی از نمایندگان وزارت کشور، محیط‌زیست و شهرسازی، خزانه‌داری و دارایی، صنعت و فناوری و کار و تأمین اجتماعی برای رسیدگی به درخواست‌ها تشکیل می‌شود. این ترکیب نشان می‌دهد چرا شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری، از دید قانون ساده نیست: چند نهاد جدا نگاه می‌کنند.

نکته‌ی حقوقی مهم: در منابعی که بررسی شد، پیامد فروش ملک پیش از ۳ سال، و همچنین پیامد فروش بعد از ۳ سال بر شهروندی که قبلاً اعطا شده، روشن نیامده است. شرایط دقیق ابطال تصمیم شهروندی هم بررسی نشد. پس ادعای «بعد از ۳ سال هیچ تعهدی نیست» را از هیچ‌کس نپذیرید؛ پاسخ را کتباً از مرجع رسمی بخواهید.

تنها چیزی که از متن قانون تأیید شد این است که ماده‌ی ۲۴ قانون ۵۹۰۱ امکان «ابطال پذیرش در شهروندی» (vatandaşlığa alınmanın iptali) را صراحتاً ذکر می‌کند. یعنی تصمیم اعطا برای همیشه برگشت‌ناپذیر فرض نمی‌شود، و جزئیاتش را همان متن قانونی باید تعیین کند، نه یک مشاور.

مراحل و مدارک شهروندی ترکیه: درخواست از کجا شروع می‌شود؟

پرونده‌ی درخواست به دستور کتبی وزارت کشور توسط مراجع پذیرش (müracaat makamları) تشکیل می‌شود و برای تصمیم به وزارت ارسال می‌گردد. تصمیم شهروندی از تاریخ تصمیم نافذ است. پس نقطه‌ی شروع، تماس مستقیم با مرجع رسمی پذیرش است، نه واسطه‌ای که «پرونده را می‌بندد».

ترتیب کلی شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری، آن‌طور که از متن‌های رسمی برمی‌آید، چنین است. جزئیات اجرایی هر مرحله را از مرجع رسمی استعلام کنید:

  1. انتخاب قالب سرمایه‌گذاری و شناخت نهاد تأییدکننده‌ی آن؛
  2. انجام سرمایه‌گذاری و دریافت تأیید همان نهاد. در ملک، این یعنی تکمیل امور ثبت املاک و درج قید عدم فروش، و سپس «گواهی احراز شرایط» (طبق invest.gov.tr)؛
  3. تشکیل پرونده نزد مراجع پذیرش بر پایه‌ی دستور کتبی وزارت کشور؛
  4. ارسال پرونده به وزارت و رسیدگی در کمیسیون؛
  5. تصمیم رئیس‌جمهور یا رد درخواست به دلیل مانع امنیتی/نظم عمومی.

مدارک شهروندی ترکیه در این مسیر طبق ماده‌ی ۲۰(۳) و (۴) آیین‌نامه شامل این موارد است:

  • فرم یا درخواست‌نامه و پاسپورت؛
  • مدرک وضعیت تأهل (و سند ازدواج، طلاق یا فوت همسر در صورت لزوم)؛
  • سند هویت و مدرک رابطه‌ی خانوادگی همسر و فرزندان؛
  • رونوشت ثبت احوال خویشاوندان درجه‌ی یک و دو، در صورت وجود؛
  • مدرک تاریخ تولد؛
  • رسید واریز «هزینه‌ی خدمت» (hizmet bedeli) به خزانه.

اما زمان‌بندی؟ هیچ منبع رسمی‌ای که بررسی کردیم، بازه‌ی زمانی از ثبت پرونده تا صدور تصمیم را اعلام نکرده است. به همین دلیل در این مقاله مدتی نمی‌نویسیم و پیشنهاد می‌کنیم وعده‌ی «فلان ماهه» را مدرک نگیرید. مراحل بعد از تصمیم، از ثبت نفوس تا پاسپورت، در مقاله‌ی مراحل نهایی صدور شهروندی و پاسپورت بیومتریک شرح داده شده است.

همسر و فرزندان در پرونده‌ی شهروندی چه وضعیتی دارند؟

همسر و فرزندان خودکار شهروند نمی‌شوند. ماده‌ی ۲۰ قانون ۵۹۰۱ صراحت دارد که شهروند شدن یک نفر بر تابعیت همسرش اثر نمی‌گذارد. برای همسر و فرزندان، مسیر مشخص قانونی وجود دارد و باید رعایت شود.

بند (b) ماده‌ی ۱۲ قانون، همسر خارجی و فرزند خارجیِ غیربالغ یا وابسته‌ی متقاضی را هم در دایره‌ی مشمولان آورده است. این بند با قانون ۶۷۳۵ در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ افزوده شد و دارندگان اقامت موضوع ماده‌ی ۳۱ بند ۱(j) قانون ۶۴۵۸ و دارندگان کارت ترکوآز را شامل می‌شود. طبق ماده‌ی ۲۰(۵) آیین‌نامه هم وزارت می‌تواند برای همسر و فرزندان، در صورت نیاز، پرونده‌ی جداگانه با همان اسناد تشکیل دهد. یعنی در شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری خانواده یک «بسته» نیست؛ هر نفر ممکن است پرونده‌ی خودش را داشته باشد.

درباره‌ی فرزندان، ماده‌ی ۲۰ قانون سه نکته دارد:

  • فرزندانی که تحت ولایت متقاضی‌اند، در صورت رضایت همسر دیگر شهروند می‌شوند؛
  • اگر همسر دیگر موافقت نکند، طبق حکم قاضی محل اقامت اصلی عمل می‌شود؛
  • فرزندی که همراه والد پذیرفته نشده، پس از رسیدن به سن بزرگسالی می‌تواند جداگانه درخواست دهد.

پس اگر والدین جدا شده‌اند یا یکی از آن‌ها در ایران است و رضایتش در دسترس نیست، این بند مستقیماً به پرونده‌ی شما مربوط می‌شود.

یک نقطه‌ی تاریک هم هست. تعریف دقیق «فرزند وابسته» (bağımlı) و محدودیت سنی یا وضعیتی فرزندان بزرگسال در بند ۱۲(۱)(b) را فقط از عبارت قانون دیدیم و تفسیر اجرایی بررسی نشد. اگر فرزند بزرگسال دارید، وضعیت او را پیش از هر سرمایه‌گذاری کتباً از مرجع پذیرش بپرسید.

هزینه‌های جانبی شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری را از چه کسی باید پرسید؟

مبلغ سرمایه‌گذاری تنها هزینه‌ی شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری نیست، اما رقم رسمی هزینه‌های جانبی در منابع بررسی‌شده پیدا نشد. به همین دلیل در این مقاله عددی برای آن‌ها نمی‌آید و هر مورد باید از مرجع مربوط استعلام شود.

تنها هزینه‌ای که در آیین‌نامه نامش آمده، «هزینه‌ی خدمت» (hizmet bedeli) است: رسید واریز آن به خزانه جزو مدارک پرونده است. مبلغش در متن دریافت‌شده نیامده. دسته‌های دیگری هم هستند که در عمل مطرح می‌شوند اما رقم رسمی‌شان را تأیید نکرده‌ایم:

  • عوارض سند و مالیات انتقال ملک؛
  • کارمزد ارزیابی ملک؛
  • حق‌الزحمه‌ی سند، ترجمه و تأیید مدارک؛
  • هزینه‌ی پرونده‌ی جداگانه برای همسر یا فرزندان، اگر وزارت چنین پرونده‌ای بخواهد.

توصیه‌ی عملی ساده است: از هر طرفی که پیشنهاد می‌گیرید، فهرست کتبی و قلم‌به‌قلم هزینه‌ها را بخواهید و بپرسید کدام قلم‌ها «رسمی» هستند و کدام کارمزد خدمات. اگر قرار است ملک بخرید، توضیح عوارض سند، مالیات انتقال و DASK در مقاله‌ی هزینه‌ی خرید ملک در ترکیه جداگانه آمده است.

یک جزئیات ارزی را هم فراموش نکنید: چون مبلغ‌ها بر اساس نرخ فروش اسکناس بانک مرکزی در تاریخ تأیید محاسبه می‌شوند، مبلغی که روز خرید پرداخته‌اید و مبلغی که روز تأیید دلار حساب می‌شود، لزوماً یکی نیست. حاشیه‌ی اطمینان در بودجه بگذارید.

تفاوت شهروندی با اقامت چیست و ریسک تغییر مقررات کجاست؟

اقامت و شهروندی دو رژیم حقوقی جدا هستند. اقامت زیر قانون ۶۴۵۸ و شهروندی زیر قانون ۵۹۰۱ است. در شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری، تصمیم با رئیس‌جمهور است و ماده‌ی ۲۴ قانون امکان ابطال پذیرش را هم ذکر می‌کند.

این دو رژیم در یک نقطه به هم می‌رسند: بند (b) ماده‌ی ۱۲ قانون ۵۹۰۱، دارندگان اقامت موضوع ماده‌ی ۳۱ بند ۱(j) قانون ۶۴۵۸ و دارندگان کارت ترکوآز را نام می‌برد، و صفحه‌ی invest.gov.tr هم واجدین شرایط را به همین شکل توصیف می‌کند. اما اینکه در رویه‌ی جاری برای ملک ابتدا باید اقامت سرمایه‌گذاری گرفت یا نه، در منبع رسمی تکمیلی تأیید نشد. این را پیش از خرید روشن کنید. برای مقایسه‌ی مسیر اقامت ملکی، مقاله‌ی اقامت ملکی ترکیه و برای مسیر طولانی‌تر شرط ۸ ساله‌ی اقامت بلندمدت را ببینید.

ریسک‌ها را از متن همین اسناد می‌شود شمرد:

  • رد درخواست: طبق ماده‌ی ۱۲ بند (۲)، درخواست کسانی که از نظر امنیت ملی و نظم عمومی مانع دارند توسط وزارت کشور رد می‌شود؛
  • ابطال: ماده‌ی ۲۴ قانون امکان ابطال پذیرش در شهروندی را تصریح می‌کند؛
  • تغییر مقررات: فقط در همین ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه، آستانه‌ی ملک در مه ۲۰۲۲ از ۲۵۰ به ۴۰۰ هزار دلار رسید، گزینه‌ی بازنشستگی خصوصی همان سال اضافه شد و تعریف نوع ملک در دسامبر ۲۰۲۳ دقیق‌تر شد.

چه چیزی را باید کتباً تأیید کرد؟ نسخه‌ی جاری ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه؛ نهاد تأییدکننده‌ی قالب انتخابی؛ رابطه‌ی اقامت و درخواست شهروندی؛ وضعیت فرزندان بزرگسال یا وابسته؛ و پیامد فروش یا انتقال سرمایه‌گذاری پیش و پس از ۳ سال. شفاهی بودن هر کدام از این‌ها یعنی هیچ تعهدی ندارد.

این متن درباره‌ی پاسپورت ترکیه برای ایرانی‌ها، تابعیت دوگانه یا ورود به کشورهای ثالث چیزی نمی‌گوید، چون این موارد در منابع رسمی این بررسی نبودند. هرکس درباره‌شان قطعیت می‌فروشد، منبعش را بخواهید.

چهار باور نادرست درباره‌ی شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری

چهار برداشت غلط بیشترین ضرر را می‌زنند: آستانه‌ی قدیمی ملک، تصور «هر ملکی»، تصور تضمینی بودن و تصور شهروندی خودکار همسر. هر کدام را می‌شود با متن رسمی اصلاح کرد.

  • «حداقل ملک ۲۵۰ هزار دلار است.» این رقم قدیمی است. آستانه با تصمیم ۵۵۵۴ (Resmî Gazete شماره‌ی ۳۱۸۳۴، ۱۳ مه ۲۰۲۲) به ۴۰۰٬۰۰۰ دلار رسید.
  • «هر ملکی با ارزش ۴۰۰ هزار دلار قبول است.» از دسامبر ۲۰۲۳ آیین‌نامه ملکِ دارای کات مالکیتی/ارتفاقی یا زمین دارای ساختمان را مشخص کرده است (Resmî Gazete شماره‌ی ۳۲۳۹۷، ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳).
  • «شهروندی با سرمایه‌گذاری تضمین‌شده است.» ماده‌ی ۱۲(۲) قانون ۵۹۰۱ رد درخواست به دلیل مانع امنیت ملی یا نظم عمومی را پیش‌بینی کرده و ماده‌ی ۲۴ امکان ابطال پذیرش را ذکر می‌کند.
  • «با شهروندی خودِ شخص، همسر هم خودکار شهروند می‌شود.» طبق ماده‌ی ۲۰ قانون، شهروندی یک همسر بر تابعیت دیگری اثر نمی‌گذارد. همسر و فرزندان در پرونده‌ی خانواده طبق بند ۱۲(۱)(b) و ماده‌ی ۲۰(۵) آیین‌نامه ارزیابی می‌شوند و فرزند تحت ولایت فقط با شرط رضایت همسر دیگر تابعیت می‌گیرد.

اگر این چهار مورد را از ابتدا درست بدانید، بخش بزرگی از ریسک خطای تصمیم‌گیری درباره‌ی شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری را حذف کرده‌اید. بقیه‌ی ریسک‌ها را باید با استعلام کتبی مدیریت کرد.

سؤالات متداول

۱. حداقل سرمایه‌گذاری برای شهروندی ترکیه با خرید ملک چقدر است؟

طبق ماده‌ی ۲۰ آیین‌نامه‌ی اجرای قانون شهروندی، حداقل ۴۰۰٬۰۰۰ دلار یا معادل ارزی/لیری برای ملک دارای کات مالکیتی یا کات ارتفاقی، یا زمین دارای ساختمان، با شرط عدم فروش به مدت ۳ سال. این رقم از متن بررسی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۲۶ گرفته شده و ممکن است تغییر کند؛ نسخه‌ی جاری را از mevzuat.gov.tr ببینید.

۲. آیا بعد از ۳ سال می‌توان ملک را فروخت؟

آیین‌نامه شرط عدم فروش را ۳ ساله تعیین کرده است، اما پیامد فروش ملک پیش یا پس از این مدت بر شهروندی از قبل اعطاشده در منابع بررسی‌شده روشن نیامده. این مورد را پیش از اقدام کتباً از مرجع رسمی استعلام کنید و به وعده‌ی شفاهی تکیه نکنید.

۳. آیا همسر و فرزندان خودکار شهروند می‌شوند؟

خیر. طبق ماده‌ی ۲۰ قانون ۵۹۰۱، شهروندی یک همسر بر تابعیت دیگری اثر نمی‌گذارد. همسر و فرزندان طبق بند ۱۲(۱)(b) و ماده‌ی ۲۰(۵) آیین‌نامه ارزیابی می‌شوند و فرزند تحت ولایت فقط با رضایت همسر دیگر، یا حکم قاضی، شهروند می‌شود.

۴. شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری چقدر طول می‌کشد؟

در منابع رسمی بررسی‌شده، بازه‌ی زمانی از ثبت پرونده تا صدور تصمیم اعلام نشده است. به همین دلیل مدت مشخصی نمی‌توان گفت. هر وعده‌ی زمانی را از طرف مقابل کتبی بگیرید و با مرجع پذیرش تطبیق دهید.

۵. آیا شهروندی با سرمایه‌گذاری تضمین‌شده است؟

خیر. این مسیر یک استثنا است و با تصمیم رئیس‌جمهور اعطا می‌شود. طبق ماده‌ی ۱۲(۲) قانون ۵۹۰۱، درخواست کسانی که از نظر امنیت ملی و نظم عمومی مانع دارند رد می‌شود و ماده‌ی ۲۴ امکان ابطال پذیرش در شهروندی را هم ذکر می‌کند.

۶. آیا به جای ملک می‌توان سپرده‌ی بانکی گذاشت؟

بله، آیین‌نامه سپرده‌ی بانکی را به‌عنوان یک گزینه آورده است: حداقل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار یا معادل ارزی نزد بانک فعال در ترکیه، با تأیید BDDK و نگهداری حداقل ۳ سال. ارز پیش از معامله به بانک مرکزی فروخته می‌شود و لیر حاصل تا ۳ سال نگهداری می‌شود.

جمع‌بندی

شهروندی ترکیه با سرمایه‌گذاری روی کاغذ یک فهرست است: ملک، سرمایه‌ی ثابت، اشتغال، سپرده، اوراق، صندوق، بازنشستگی. در عمل یک پرونده‌ی حقوقی است که چند نهاد درباره‌اش نظر می‌دهند و رئیس‌جمهور تصمیم می‌گیرد. حداقل‌ها (۴۰۰ هزار دلار برای ملک و ۵۰۰ هزار دلار برای بقیه‌ی قالب‌ها)، دوره‌ی ۳ ساله و محدودیت نوع ملک را می‌توان به‌طور رسمی خواند؛ مبلغ هزینه‌ی خدمت، زمان تصمیم و پیامدهای فروش را نه.

قدم بعدی عملی است: قالب مورد نظر و نهاد تأییدکننده‌اش را مشخص کنید، همه‌ی پرسش‌های بخش «چه چیزی را باید کتباً تأیید کرد» را روی کاغذ بیاورید و بعد پول جابه‌جا کنید. اگر می‌خواهید ساختار پرونده و مدارک را با کسی مرور کنید، می‌توانید از خدمات اقامت و مشاوره‌ی مهاجرتی گروه سام کمک بگیرید؛ نتیجه‌ی درخواست را هیچ مشاوری تضمین نمی‌کند.

منابع رسمی

مبنای این مقاله، اسناد و صفحات رسمی زیر است (آخرین بررسی: ۸ نوامبر ۲۰۲۶):

مقالات مرتبط

اشتراک‌گذاری